Polska Komisja Akredytacyjna (PKA) została powołana jako Państwowa Komisja Akredytacyjna 1 stycznia 2002 r. na podstawie art. 38 ust. 1 – znowelizowanej 20 lipca 2001 r. – ustawy z dnia 12 września 1990 r. o szkolnictwie wyższym (Dz. U. Nr 65, poz. 385, z późn. zm.).
Polska Komisja Akredytacyjna jest instytucją działającą niezależnie na rzecz doskonalenia jakości kształcenia. W swoich pracach kieruje się zasadą rzetelności, bezstronności i przejrzystości oraz dążeniem do wyrównywania udziału kobiet i mężczyzn w jej pracach. Z chwilą jej utworzenia, objęła swą działalnością wszystkie uczelnie publiczne i niepubliczne, zarówno utworzone na podstawie ustawy z dnia 26 czerwca 1997 r. o wyższych szkołach zawodowych, jak i działające na postawie ustawy z dnia 12 września 1990 r. o szkolnictwie wyższym.
Dokonując historycznej analizy dotychczasowej działalności PKA, można wyodrębnić 5 etapów jej funkcjonowania, uwarunkowanych przede wszystkim zmianami przepisów regulujących sferę szkolnictwa wyższego w Polsce. Kolejne nowelizacje aktów prawnych ugruntowywały pozycję PKA w systemie szkolnictwa wyższego, poprzez określenie jej kompetencji i zadań na miarę potrzeb ewolucyjnych tego systemu a tym samym systemu zapewniania jakości kształcenia w Polsce. W kolejnych etapach przeobrażeniom podlegała również struktura organizacyjno-funkcjonalna PKA, jednakże proces ten odbywał się z poszanowaniem integralności celów wyrażonych w misji jednostki.
Dokonując historycznej analizy dotychczasowej działalności PKA, można wyodrębnić 5 etapów jej funkcjonowania, uwarunkowanych przede wszystkim zmianami przepisów regulujących sferę szkolnictwa wyższego w Polsce. Kolejne nowelizacje aktów prawnych ugruntowywały pozycję PKA w systemie szkolnictwa wyższego, poprzez określenie jej kompetencji i zadań na miarę potrzeb ewolucyjnych tego systemu a tym samym systemu zapewniania jakości kształcenia w Polsce. W kolejnych etapach przeobrażeniom podlegała również struktura organizacyjno-funkcjonalna PKA, jednakże proces ten odbywał się z poszanowaniem integralności celów wyrażonych w misji jednostki.